1. Home
  2. Docs
  3. Nowomowa cyfrowa
  4. Treść szkolenia
  5. Charakterystyka nowomowy cyfrowej

Charakterystyka nowomowy cyfrowej

Poprzedni rozdział przedstawia historię języka i proces jego ewolucji.

Język wciąż się rozwija, co jest szczególnie widoczne dzisiaj. Kamieniem milowym tego procesu, było pojawienie się Internetu[1] i otwarcie społeczeństwa na szerszą, wirtualną komunikację. Do charakterystycznych cech języka używanego w Internecie, należą:

  • ekonomiczność komunikacji,
  • specjalizacja,
  • stylizacja,
  • tworzenie slangu[2].

Ekonomiczność komunikacji polega na częstym wykorzystaniu podczas rozmowy różnego rodzaju emotikonów czy skrótów (akronimów). Ma to na celu przyspieszenie czasu pisania wiadomości, ale także zaprezentowanie (na przykład przez użycie emotikonów lub emoji) emocji, które nam towarzyszą w trakcie jej pisania.

Przykładami emotikonów są na przykład:

  • 🙂 – szczęśliwy,
  • 🙁 – smutny,
  • 😮 – zaskoczony,
  • :-S – zmartwiony.

Akronimy służą do przyspieszenia pisania wiadomości. Przykładami akronimów, są:

  • AFK – Away from keyboard (Z dala od klawiatury),
  • ASAP – As soon as possible (Tak szybko, jak to możliwe),
  • BRB – Be right back (Zaraz wracam),
  • FYI – For your information (Dla Twojej informacji).

Inną szczególną cechą mowy cyfrowej jest specjalizacja. Jest to użycie profesjonalnej nomenklatury przy opisywaniu działań lub obiektów związanych z internetem, technologią, często używając przy tym angielskiej terminologii.

Mówiąc o stylizacji jako istocie języka internetowego, mamy na myśli formułowanie słów poprzez przekształcanie obcych słów (na przykład z języka angielskiego) na język ojczysty.

Ostatnią z cech jest tworzenie slangu. Polega to na tworzeniu słów przez przekształcenie już istniejących lub nadawanie im innego znaczenia[3].

Niewątpliwie język, który spotykamy w internecie, różni się od języka używanego w realnym życiu. Mowa cyfrowa, ze względu na brak bezpośredniego kontaktu z inną osobą, stworzyła powszechnie rozpoznawalne sposoby przesyłania treści, np. tekst napisany WIELKIMI LITERAMI będzie oznaczał, że rozmówca krzyczy, a połączenie mAłYcH i DuŻyCh LiTeR będzie oznaką ironii. Internauci nie trzymają się sztywnych zasad pisowni. Koncentrując się na szybkości rozmowy, większość nie przywiązuje wagi do rozpoczynania zdań od wielkiej litery. Popularnym jest nadużywanie znaków interpunkcyjnych, zwłaszcza wykrzykników.

Nowomowa cyfrowa charakteryzuje się, także zastąpieniem tekstu obrazkami. Komunikacja internetowa rządzi się własnymi prawami, można znaleźć zarówno jej pozytywne, jak i negatywne aspekty. Jest to temat kolejnej części artykułu zatytułowanej „Plusy i minusy komunikacji internetowej”.

[1] A. Martens, Formy i normy – język komunikacji internetowej, rozważania wstępne, Kwartalnik Internetowy „Komunikacja Społeczna” 2012, nr 2 www.komunikacjaspoleczna.edu.pl

[2] B. Aouil, M. Kajdasz-Aouil, 2007: Internet jako środowisko komunikacyjne; w: M. Tanaś (red.): Kultura i język mediów. Kraków: Oficyna Wydawnicza „Impuls”; 61-89.

[3] A. Panek, Język w przestrzeni Internetu, Przestrzeń społeczna nr 1/2016 (11) str. 5.

Was this article helpful to you? Yes 5 No